ساختار سازمان تجارت جهانی
سازمان تجارت جهانی سازمانی بین المللی است که در روز اول ژانویه سال ۱۹۹۵ میلادی به منظور نظارت بر تجارت بین المللی و آزاد سازی تجارت در سطح جهانی راه اندازی شد.
سازمان تجارت جهانی سازمانی بین المللی است که در روز اول ژانویه سال ۱۹۹۵میلادی به منظور نظارت بر تجارت بین المللی و آزاد سازی تجارت در سطح جهانی راه اندازی شد.
این سازمان دنباله روی توافق جهانی در مورد تجارت و تعرفه ها یا به تعبیر دیگر GATT است که در سال ۱۹۴۷ میلادی میان کشورهای مختلف جهان انجام شد و توسط سازمانی به اجرا درآمد.
این توافقنامه حدود پنج دهه در سراسر جهان اجرا شد تا اینکه سازمان تجارت جهانی جای آن را گرفت. سازمان تجارت جهانی روی قوانین تجاری کشورهای مختلف نظارت دارد و مسوولیت مذاکره و تکمیل قوانین توافقنامه های تجاری جهانی و یا قوانین دو یا چند جانبه را نیز بر عهده دارد.
دفتر اصلی این سازمان در سوئیس است و مجموعا ۱۵۳ کشور عضو این سازمان هستند. ایران عضو ناظر سازمان است و هنوز نتوانسته به عضویت دائم این سازمان در آید. اعضای ناظر این سازمان عبارتند از: افغانستان، الجزایر، آندورا، آذربایجان، باهاماس، بلاروس، بوتان، بوسنی هرزگوین، کوموروس، گینه اکوریتال، اتیوپی، واتیکان، ایران، عراق، قزاقستان، جمهوری دموکراتیک لایو، لبنان، لیبریا، لیبی، مونتنگرو، روسیه، ساموا، صربستان، سی چلس، سودان، تاجیکستان، ازبکستان، وانایوتا و یمن. شایان ذکر است پاسکال لامی دبیرکل سازمان تجارت جهانی بودجه این سازمان برای سال ۲۰۰۸ میلادی را برابر با ۱۸۲ میلیون فرانک سوئیس معادل ۱۴۱ میلیون دلار آمریکا برآورد کرده است.
این سازمان برای انجام مسوولیت ها و تعهدات خود در مجموع بیشتر از ۶۲۵ نیروی کار دارد که در سراسر جهان مشغول به ایفای نقش هستند. این سازمان توسط کنفرانس وزرا اداره می شود و دبیرکل سازمان نیز توسط همین کنفرانس انتخاب می شود. وزرا هر دو سال یک بار گردهم می آیند تا در مورد قوانین تجاری نظارت دقیق کنند و تغییرات ضروری را اعمال نمایند.
بیشتر کارهایی که هم اکنون سازمان تجارت جهانی انجام می دهد نتیجه مذاکراتی است که از سال ۱۹۸۶ میلادی تا سال ۱۹۹۴میلادی انجام شد. این مذاکرات تحت عنوان مذاکرات اوروگوئه انجام شد.
بعد از انجام مذاکرات گسترده و امضای بیشتر از ۶۰ توافقنامه بین کشورهای عضو این سازمان بستر اولیه و اصلی ایجاد سازمان تجارت جهانی..
