اصولاً خنده و شوخی برای هر انسان خوشایند است و دوست دارد در طول کارهای روزانه کمی شادی و مزاح نیز داشته باشد و از آن لذت می‌برد.

بهتر می‌دانم در ابتدا یک تجربه کوتاه از مراجعه به یک رستوران را برایتان تعریف کنید:

فروشنده ی خوش برخورد

روزی برای تهیه غذا به یکی از مراکز تهیه غذا مراجعه کردم، از این مراکزی که فضایی برای صرف غذا در آنها در نظر گرفته نشده و باید پس از تحویل غذا از آنجا خارج شد. زمانی که وارد آنجا شدم با اینکه ساعت ناهار است، اما در آن ساعت پرسنل آنجا هنوز برای پاسخگویی به مشتری آماده نشده و به کارهای خودشان مشغول هستند. تصمیم گرفتم چند دقیقه‌ای را برای خواندن و بررسی منو آنها صرف کنم.

پس از چند دقیقه یکی از کارکنان جلو آمد و با لحنی دوستانه شروع به شوخی کردن با من کرد که در این لحظه عجب تصمیم مهم و آینده‌سازی برای زندگی خودم باید بگیرم (منظور برای سفارش ناهار بود)، و اینکه چقدر خوبه که صفی از دیگر مشتریان در پشت سر من قرار ندارد و من با فراغ بال قادر به خواندن دقیق منو هستم. در واقع می‌توان گفت که تمام جملات ردوبدل شده بین من و این کارمند لحنی دوستانه و طنزآمیز داشت، نه لحنی از روی تمسخر یا طعنه زدن – و به‌گونه‌ای پیش رفت که به‌راحتی یک ارتباط ساده بین یک سفارش‌دهنده غذا و یک سفارش‌گیرنده غذا را به تجربه خوب به‌یادماندنی تبدیل کرد که همچنان در ذهن من باقی‌مانده است.

جهت مطالعه ادامه مطلب اینجا کلیک کنید...