راهنمای مقاصد صادراتی در پساتحریم
به نقل از شرکت بین المللی پدیده تبار؛
با اجرای برجام و مهیا شدن شرایط مناسب برای تجارت با دنیا، سه سوال کلیدی برای فعالان و متولیان حوزه صادرات مطرح میشود؛
اینکه ایران در صادرات چه کالاهایی مزیت دارد؟
چه کالاهایی باید صادر شود؟
و اینکه هر کالا به کدام مقصد صادر شود؟
در این راستا با توجه به اینکه تجار و بازرگانان تاکنون امکان دسترسی به اطلاعات صحیح و مستقل را نداشته و بالطبع در مقایسه با رقبای خارجی خود از قدرت رقابت کمتری برخوردار بودهاند، برای اولینبار با انتشار گزارشی با عنوان «راهنمای تجار و بازرگانان» به این سوالات پاسخ داده تا با پرکردن خلأ موجود در فضای تجاری کشور، سودآوری هرچه بیشتر از صادرات را رقم بزند.
در مدت سه ماهی که از توافق هستهای ایران با ۶ قدرت جهانی گذشته است، کشورهای آلمان، فرانسه، اتریش، لهستان، انگلستان، ژاپن و کره جنوبی، مهمترین هیاتهایی بودند که بلافاصله راهی ایران شدند و به رایزنی و گفتوگو با مقامات اقتصادی دولتی و بخش خصوصی ایران پرداختند. رخدادهایی از این دست بارقههایی از امید به رونق اقتصادی ایران در آیندهای نهچندان دور است؛ اما بدون تردید راهی دشوار تا رسیدن به شرایط مطلوب اقتصادی در راه است. در این رهگذر دسترسی اطلاعات و تحلیلهای صحیح از چشمانداز اقتصادی کشور در حوزههای مختلف، فعالان اقتصادی را در مقابل آسیبهای احتمالی تجهیز و مسیر پیشرفت آنها را هموار میسازد.
ایران بهعنوان یکی از کشورهای عمده دارای منابع نفت و گاز، از جمله بزرگترین صادرکنندگان نفت خام و گاز طبیعی در جهان، چهارمین تولیدکننده نفت و صاحب دومین ذخایر گازی در جهان است که ارزآوری آن نیز بهطور عمده از این محل تامین میشود. علاوه بر صادرات نفت و گاز، بخش دیگری از صادرات ایران در قالب صادرات خدمات و بخشی نیز در قالب صادرات گمرکی صورت میگیرد که با توجه به ناچیز بودن صادرات خدمات ایران، عمدتا از صادرات گمرکی تحت عنوان صادرات غیرنفتی نام برده میشود. صادرات غیرنفتی ایران نیز سه بخش میعانات گازی، محصولات پتروشیمی و سایر کالاها است.
ایران حدود ۴۴/ ۰ درصد از تجارت دنیا را به خود اختصاص داده است که رتبه ایران از این منظر در رده ۴۰ از بین ۱۳۸ کشور قرار دارد. حدود ۳۰ درصد از حجم صادرات ایران را صادرات غیرنفتی تشکیل میدهد. با اینکه ایران به دلیل موقعیت استراتژیک در دنیا، دسترسی به آبهای آزاد و همجواری با بازارهای بزرگ مصرفی همچون کشورهای عربی، میتواند یکی از بزرگترین درگاههای تجاری دنیا باشد، با این حال سهم چندانی از تجارت جهانی ندارد. در حال حاضر بیش از ۹۰درصد روابط تجاری ایران با کشورهای آسیایی، به خصوص کشورهای همسایه، صورت میگیرد و سهم سایر قارهها بسیار ناچیز است.
